Fragment uit:
In De Kou
p.5 en p.6
Het doek blijft dicht. We horen geluiden van een rijdende auto. Eventueel gepaard gaand met geluiden van een sneeuwstorm of slecht weer. De stemmen van het gezin Vreeburg horen we hier overheen, vanachter het dichte doek.
KARIN: Zie je nou wel, we hadden wel die rechterafslag moeten nemen..
JAN: Daar komt weer een bord, wat staat er op dat bord?
TOOS: Wat prachtig, he, die bergen?
JAN: Kijk liever wat er op dat bord staat!
TOOS: Ik kan niks zien, met al die sneeuw...
JAN: Iets met.. Deche.. stond er...
TOOS: Des?
KARIN (uitspraak verbeterend ): Deche...
JAN: Ja, kijk nou op die kaart, zit ze naar die rotbergen te staren, kijk op de kaart!
TOOS: Ja, waar moet ik dan naar zoeken dan?
JAN: Iets met Deche of zo... alles wat op Deche lijkt...
TOOS: Maat alles lijkt hier op Deche... Weis-Deche, Oost-Deche...
OMA: Zijn we er nou al?
JAN: Nee! We zijn er nog niet, voor de twintigduizendste keer, ma! We zijn er nog niet!
TOOS: Bijna hoor, we zijn er bijna...
KARIN: Ja hoor, nog een eeuwigheidje of zo...
JAN: Waar zitten we in vredesnaam?
TOOS: Alleen maar sneeuw, zie ik. Wel mooi, vind je ook niet?
JAN: Ja, prachtig! Je moet niet naar buiten kijken, zit ze nog naar buiten te kijken! Je moet op die kaart kijken!
TOOS: Ik doe niet anders!
KARIN: Heb je die kaart niet ondersteboven, mam?
TOOS: He? Oh... oh ja, goed van je, Kar...
JAN: Oh ja, hoor, ja, hoor, mevrouw heeft de hele tijd de kaart ondersteboven gehouden! Logisch dat we verkeerd rijden!
TOOS: Let jij nou maar op de weg, ja!
JAN: Welke weg? Ik zie alleen maar sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw!
KARIN: Ik heb honger, pap...
TOOS: Er zit nog wel iets te eten in de tas, Karin...
KARIN: Nee, niks meer, oma heeft alles opgegeten...
TOOS: Nee, oma kan toch niet alles opgegeten hebben, geef die tas eens?
Indringende stilte.
KARIN: Nou, wat zei ik?
JAN: Allemachtig, heeft ze alles opgegeten? Waar laat ze het?
TOOS: Nou ja, we zijn er toch zo... Ik maak daar wel wat te eten...
Stilte, op de auto na.
OMA: Zijn we er nou al?
KARIN/JAN: Nee...
JAN: Allemachtig, ik heb toch echt niet zoveel betaald om hier in de auto te zitten blauwbekken! Ik heb betaald om daar voor de open haard te zitten...
TOOS: Oh ja, er is een open haard, he? Dat stond in de folder...
JAN: Ja, volgens dezelfde folder was het ook heel makkelijk te vinden...
TOOS: En een open keuken...
JAN: Ik hoop niet te open, het is twintig graden onder nul buiten...
KARIN: Hoe ver is het naar de ski-pistes?
TOOS: Eh, even kijken, dat stond ook ergens in de folder, ah, hier...het is slechts enkele minuten lopen vanaf uw chalet naar de prachtige ski-pistes..dus. He, Kar, vind jij het niet vervelend dat jij van ons de enige bent die kan skieen, dat je alleen moet gaan aldoor?
JAN: Nou, je moet mijn moeder ook niet uitvlakken, hoor!
Karin en Toos lachen een beetje.
OMA: Wat? Zijn we er al?
