p.14 en p.15
WEDUWE: Welke, welke kleren?
ANNIE: De kleren van uw man, mevrouw...
WEDUWE: Ah, die kleren...
DESIREE: Mijn glas, waar blijft mijn glas?
Annie geeft de twee dames hun glazen.
ANNIE: Wat zal ik met die kleren doen, mevrouw?
WEDUWE: Wat? (ze neemt een slok )
ANNIE: De kleren van uw man, mevrouw?
WEDUWE: Zet maar bij de vuilnis...
ANNIE (is geschokt ): Bij de .. bij de vuilnis, mevrouw?
WEDUWE: Wel ja, weg met die rotzooi...
ANNIE: Goed, mevrouw...
Bijna in tranen verlaat Annie het toneel.
WEDUWE: Huilde ze nou?
DESIREE: Niks van aantrekken, mam... niks van aantrekken...straks heb je nog medelijden en hup, vragen ze om loonsverhoging...
WEDUWE: Ach, goed personeel, je vindt het nergens meer, tegenwoordig...
DESIREE: En dan die andere, die...hoe heet ze?
WEDUWE: Wie?
DESIREE: Die andere die hier werkt, hoe heet ze, dat brutaaltje...
WEDUWE: Oh die...Simone, heet ze...
DESIREE: Met die grote mond... en nog lui ook... wie kan zoiets nou aannemen?
WEDUWE: Ben ik helemaal met je eens...
DESIREE: Zoiets aannemen, dat doe je toch niet...
WEDUWE: Helemaal mee eens, lieverd... (ze neemt nog een slok )
DESIREE: Heeft papa zeker aangenomen...
WEDUWE: Nee, ik geloof dat ik dat was, lieverd...
DESIREE: Jij? Waarom?
WEDUWE: Het werk in het huis werd me echt te veel, je weet toch dat ik allergisch voor stof ben!
DESIREE: Oh ja...
WEDUEW: Jij toch ook?
DESIREE: Wat?
WEDUWE: Jij bent toch ook allergisch voor stof?
DESIREE: Hoe kom je daar bij?
WEDUWE: Jij ruimt toch ook nooit iets op?
DESIREE: Oh nee... (ze neemt nog een slok ) Nee, dan zal ik ook wel allergisch voor stof zijn, ja...
WEDUWE: Is vast erfelijk, denk ik...
DESIREE: Ja...
Ze nemen allebei nog een slok. Ze gaan steeds verder onderuitgezakt in hun stoelen liggen.
DESIREE: Nee, toch niet...
WEDUWE: Wat?
DESIREE: Het is niet erfelijk...
WEDUWE: Oh?
DESIREE: Nee, oma was toch schoonmaakster?
WEDUWE: Mijn moeder?
DESIREE: Ja...
WEDUWE: Welnee, ze was actrice! Ze heeft nog Evita in The Sound Of Music gespeeld, lieverd...
DESIREE: Ja, in het weekend, maar overdag was ze toch schoonmaakster?
WEDUWE: Ze moest in haar eentje vier kinderen opvoeden!
Denk je eens in! Vier kinderen!
DESIREE: Twee kinderen toch?
De weduwe denkt even na.
WEDUWE: Twee dan... maar in haar eentje! Ik heb al genoeg met jou alleen, stel je voor; twee kinderen in je eentje opvoeden... stel je voor dat ik er nog zo eentje als jij moest opvoeden... God behoede me...